ล่องลอย...แต่สง่างาม

วันนี้มาเครียดๆหน่อยแล้วกัน...

วันนี้ข้าน้อยสอบวันสุดท้าย...

แบบว่าก็นะ พอทำได้...

อังกฤษ ตกชัวร์ T^T!!!!!

 ทำไมน้า~~~~ เรียนไง จะอ่านไงก็ไม่เคยดีขึ้นเลย ไม่เข้าใจ

เหอๆ

ต่อมาก็เคมี

ก็พอทำได้...- -"

อานะ...

ตกแน่เลย เอิ๊กๆๆๆๆๆ

แต่ก็นะเรื่องมันไม่ได้อยู่ตรงนี้...

แต่...แบบว่านะ..

ก็เข้าใจนะว่าหลายคนเครียดกับสอบ...

เราก็แค่อยากจะสร้างความครื้นเครงเท่านั้นเอง...

ถ้ารบกวนการอ่านสอบก็ขอโทษด้วย

คราวหน้าคราวหลังเราจะได้ไม่ต้องทำแบบนี้อีก...

บางทีอาจจะมองว่าเราบ้า...

แต่หนังหน้าที่แป้นแล้นสุดๆ

อาจจะแฝงความเครียดที่บอกไม่ถูกไว้ก็ได้นะ...

 แต่ก็นะ ใครมันจะเชื่อละว่าเรากำลังเครียดอยู่

เห็นเจอทีไรก็บ้าตลอดเวลา...- -"

 เหอๆ

ยังไงพวกแกก็ยังทำดีกับเรานะ...

เราก็หวังแต่ว่า...มิตรภาพนี้จะยังคงอยู่...

เอ๊ะ...หรือว่ามันไม่มีแต่ต้นวะ...- -" (คงไม่มั้ง ฮ่าๆๆๆๆ)

 ก็เข้าใจว่าเครียดไปเอง แต่มันก็อดคิดมากไม่ได้หละนะ...- -"

อย่างไรก็ตาม...

พวกแกก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับเรา

ถึงแม้...เราจะไม่ได้อยู่ในกลุ่มพวกแกก็เถอะ...

เราก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ช่วยสร้างรอยยิ้ม ความไว้วางใจ มิตรภาพที่แสนอบอุ่นให้กับเรา...

รวมถึงยังทำให้เราไม่รู้สึกว่า...เราต้องอยู่โดดเดี่ยว...

ขอบคุณพวกแกทุกคน ขอบคุณเพื่อนๆ๓/๖ปีที่แล้ว

ขอบคุณ๔/๑ ขอบคุณทุกๆคนที่ผ่านมาในชีวิต

ขอโทษพวกแกทุกคนที่ทำความลำบากใจให้ ขอโทษที่ชอบกวนตลอดเวลา

ขอโทษที่ชอบแกล้ง ขอโทษที่บ้า...ขอโทษในทุกๆสิ่งที่เราทำผิดไป 

หวังว่ามิตรภาพของเราจะยังคงอยู่ต่อไปนะ

ถ้าผิดอะไรก็ขอโทษจริงๆ (ก้มปะหลกๆ)

ปล.สายเลือดสีชมพู ลูกพระเกี้ยวจะยังคงเข้มข้นเสมอ สายใยที่เรียกว่า "ซียูดีสี่เจ็ด" จะผูกพันธ์พวกเราไว้เสมอ

ปล.๒ มาเครียดนะเนี่ย เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

รัก...รักสถาที่แห่งนี้ รักพระเกี้ยว รักสีชมพู

ที่ทำให้เราได้เจอกับพวกแกทุกคน...

(เม้นท์ก็ดีนะครับ อิอิ แต่อย่าเครียดไปตาม

 เรื่องนะงับ เอิ๊กๆๆๆ เอาไงกันแน่เอ็ง???)